მთვრალის ფიქრები…

30 Dec

ჰაერი ირწევა ვით მთვრალის ფიქრები,
ოჰ!როგორ მღლის ეს ნაქები ნიღბები!
რატო მიყვარს ის ბოლომდე ვერ ვხვდები.
ყელში გამიშრა ბოღმისგან ნერწყვები…
როგორც ნაძვის ხეს ისე ვრთავდი მას,
ვუწევ ბოლომდე ჩახლეჩილ მე ხმას,
მინდოდა ჩვენს შორის ხიდი ამეგო
და არც თამაში მსურდა წამეგო
ღამე ვიჯექი წერილს ველოდი…
მე რა ვიცოდი,მასზე მღეროდი
ჩემი ყოფილხარ სულ რაღაც ნაწილი
თმები ისევ მაქ შენი ჩაწნილი…
ანგელოზის მზერა გაქ ამბობდი.
ვგრძნობდ ისე უბრალოდ ლაყბობდი.
შენ სად იყავი მე რომ ვტიროდი?
ბალიშში ჩაფლული ღამე ვყვიროდი
ისე შორსა ხარ და ისე ახლოს.
ვიცი უჩემოდ ბევრი სხვა გათბობს
მიყვარდი ცამდე და თითქოს მეტად,
მინდა ვიყოთ ისევ ჩვენ ერთად.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: