“მოხუცის წერილი” (წამომიარა მუზამ….)

1 Jun

შენი თვალები ზურმუხტის ფერი….
მათ დამავიწყეს მე ყველაფერი.
ჩემი ჩურჩული ჩუმად რომ ისმის,
დაგვიწყებია შენ უკვე თითქმის.
ეს დროც უზომოდ,სწრაფად რომ მირბის
წუთიც არ დამრჩა ამაზე ფიქრის!
ციდან კვლავ ცვივა ცისფერი ფერფლები
და მე ისევ მყავს მუცელში პეპლები
რა უფლება მაქვს შენ რომ გედრები
უკვდავი არ ვარ,მეც ხომ ვბერდები.
ბევრი რამე ხომ მეც ვერ გავთვალე,
კვლავ ხელში მიჭირავს შენი სათვალე.
მათრობს ჩიბუხის მწვავე სურნელი,
რაც შენ წახვედი მას შემდეგ სულ გელი.
როცა ცრემლები გაარღვევს კარებს
და ხელში ვიჭერ თეთრ-წითელ ვარდებს
რა ვუყო გულში ამ ძლიერ ქარებს
და ისევ ვხუჭავ დაჭმუჭნულ თვალებს.
გადავივარცხნი ჭაღარა თმას,
ჩუმად!ყურს ვუგდებ წამების ბმას.
და თუნდ გასცვივდეს ვარდებს ფურცელი,
ეკლებს მოგიტანს შენი სულელი.
ნელა გადავყრი ფოთლების საფარს

და ნაზად ვკოცნი საყვარელ საფლავს…..

https://i0.wp.com/data.whicdn.com/images/29368069/419236_197290997044567_100002910040592_356157_356539869_n_large.jpg

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: