რას ვიფიქრებდი…

4 Mar


და აი როგორც იქნა დადგა ის ბედნიერი დღე რომლსაც უკვე დიდი ხანია ველოდით…. ჩვენ ხუთნი, მხოლოდ ჩვენ ხუთნი ერთად მივდიოდით ზღვაზე. ახლა მხოლოდ გართობაზე, სიხარულზე, თავგადასავლებზე ვფიქრობდით… ცოტა ხნით ყველას და ყველაფრისგან შორს ვიქნებოდით…. ყველაფერი უკვე მოგვარებული გვქონდა…. მატარებლით წავედით….
ნინო: აუ ოგორც იქნა გვეღირსა
ნუკი: ააუ რა მაგარია…
ისეთი გახარებულები ვიყავით, გეგონება პარიზში მივემგზავრებოდით… მაგასაც მოვესწრებით…😀
ბათუმში ჩავედით და სასტუმროში დავბინავდით… თითოეული წუთით ვტკბებოდით… ვიცოდით თბილისში დაბრუნებულებს რა კოშმარის გადატანა გველოდა… (სკოლის უკანასკნელ წელს ვგულისხმობ) არავის და არაფერს ვაძლევდით ჩვენი ბედნიერი წუთები წაერთმია….
რამოდენიმე დღეში ჩვენს წინა ნომერში სამი ბიჭი ჩამოვიდა… დავმეგორდით.. ახლა საკმაოდ მომვრავლდით და ყველა ერთად ვერთობოდით… ჩემი გოგოები ბიჭებს ნელ ნელა უფრო უახლოვდებოდნენ… ნინო და ნიკა სულ ერთად დადიოდნენ … აღარც გვკადრულობდნენ…. :დ ნუკი და ლუკა მიუხედავად იმისა რომ სულ კამათობდნენ მაინც არ შორდებოდნენ ერთმანეთს… ნინა ისე იყო შეცვლილი ვეღარც ვცნობდი… ასეთი შეყვარებული არსდროს მყავდა ნანახი… ეგ და საბა ახლა უკვე ორ სამყაროში ცხოვრობდნენ… ერთში მარტო ისინი იყვნენ, მეორეში ჩვენთვისაც გამოიძებნა ადგილი… კუსა მთელი დღე ტელეპონზე იყო ჩამოკიდებული და სანდროს ელაპარაკებოდა…ყველაფერი კარგად იყო, მშვენივრად ვერთობოდით, მალე სანდროც ჩამოვიდა. კუსას სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა. რახან ყველას ყავდა გვერით საყვარელი ადამიანი არ მინდოდა მათთვის ხელი სემეშალა, თან ყველა უზომოდ ბედნიერი იყო.
ერთ დგეს სანაპიროზე გავედი, ნაუშნიკები გავიკეთე და ჩემი საყვარელი მუსიკა ჩავრთე, იქვე წამოვწექი და დებილივით ვიყურებოდი მაღლა…. თემცა ეს ყველაფერი მე მამშვიდებდა… მიყვარდა ასე უაზროდ ყოფნა…. როცა ყველა და ყველაფერი ფეხებზე გკიდია და ფიქრობ რაღაცაზე ოღონდ შენც ვერ ხვდები რაზე… ასე ნეტარებაში ვიყავი როცა უეცრად თავში რაგაც მომხვდა და ფიქრებიდან გამომარკვია, ცოტა წამოვიწია რომ გამეგო რა მოხდა, მაგრამ თავბრუ დამეხვა და და ისევ დავწექი… ვიგაც მოვიდა
– ბოდიში არ მინდოდა– მე ძალა მოვიკრიბე ახლა უკვე შეუფერხებლად წამოვჯექი და ვუთხარი.
– შენი ბოდიში თავის თკივილს ვერ უშველის.. შენი გულისთვის ახლა კოპით უნდა ვიარო და თუ იმ მიმართულებით სროლა არ შეგიძლია საითაც გინდა აღარ ითამაშო.. შენი დაუოკებელი სურვილის გამო სხვებს უნდა აზიანებდე? თანაც ვის გაუგია კალათბურთის ბურთით ფრენბურთის თამში.– არადა ასეთის არაფერი დაუშავებია…
– სხვათაშორის ზუსტად იქ ვისვი სადაც მინდა ხოლმე და ჩემი ბრალი აარ არის იქ თუ გადაწყვიტე დასვენება სადაც არ უნდადაგესვენა.
–ააა ე.ი ჩემი ბრალია?
–კი ნამდვილად შენი ბრალია.
– ნამდვილი იდიოტი ხარ.
– შეიძლება, მაგრამ არც შენ ხარ ნაკლები.
– მადლობთ კომპლიმენტისთვის.
– არაფერს._ წამოვედი. მთელი დღე იმ იდიოტზე ვფიქრობდი. ჩემი მშვენერი დღე რომ ჩამიშხამა, თან დამნაშავც მე ვყოპილვარ… ოხ როგორ მომიშალა ნერვები, კრეტინი, იდიოტი……… სახლში მივედი, ბავშვები უკვე რესტორანში წასასვლელად ემზადებოდნენ. ყველა ერთად წავედით და ბევრი ვიხალისეთ… მეორე დღეს ფრენბურთის თამაში გადავწყვიტეთ და რადგან შესაბამისი ბურთი არ გვქონდა კალათბურთის ბურთით წავიღეთ.თამაში დავიწყეთი უცებ ბურთი იმ მიმართულეით დავარტყი საითაც არ უნდა დამერტყა… მის მოსატანად გავიქეცი, თურმე ვიგაცისთვისაც მომირტყამს. ახლოს მივედი.
– ბოდიში არ მინდოდა_ ისე ვუთხარი მისთვის ნორმალურად არც შემიხედავს… უცებ ნაცნობი მონოლოგი გავიგე.
–შენი ბოდიში თავის თკივილს ვერ უშველის.. შენი გულისთვის ახლა კოპით უნდა ვიარო და თუ იმ მიმართულებით სროლა არ შეგიძლია საითაც გინდა აღარ ითამაშო.. შენი დაუოკებელი სურვილის გამო სხვებს უნდა აზიანებდე? თანაც ვის გაუგია კალათბურთის ბურთით ფრენბურთის თამში.– მისკენ გავიხედე, ისევ ის იდიოტი… მეც იგივე გაუმეორე რაც მან მითხრა წინა დგეს… ყველაფერი ისევ ისე მოხდა ოღონდ ადგილები გავცვალეთ….. წავიდა, მე კი სათამაშოდ დავბრუნდი.. თუმცა თამაშის სურვილი აღარ მქონდა და სანაპიროზე გასეირნება გადავწყვიტე…
ისევ უცნობის ნაცნობი ხმა გავიგე…
–ისევ შენ?
– ხო… რამდენადაც სამწუხარე არ უნდა იყოს ისევ მე და ჩემდა სამწუხაროდ ისევ შენ.– ვუთხარი და გზა გავაგრძელე.
– იცი რა თამაში რომ გაგეგრძელებინა ერთმანეთს არ შევხვდებოდით და ნერვებიც არ მოგვეშლებოდა.
–აჰაააა. ე.ი ესეც ჩემი ბრალია რომ ისევ შენ შეგეჩეხე და ნერვები მოგიშალე?
– ხო, შენი ბრალია– გამეცინა– რა გაცინებს?
– შენნაირი იდიოტი ცხოვრებში არ შემხვედრია… სხვათაშორის საკმაოდ დიდი სანაპიროა და შეგეძლო ისე გეგევლო რომ საერთოდ არ მოსულიყავი ახლოს, მაგრამ როგორც ჩანს გიყვარს როცა საკუთარ თავს და სხვასაც უშილი ნერვებს..
– მართალია მიყვარს როცა ვიგაცას ნერვებს ვუშლი.
– და მზად ხარ ამას საკუთარი ნერვეც შესწირო?
– როცა სხვას ვუშლი ნერვებს ჩემ ნერვებს ვიწყნარებ, ასე რომ….
– არა ხო ვამბობ რა დამდვილი იდიოტი ხარ… მომავალში თუ სადმე შემხვდები ეცადე არ შემიმჩნიო.
– ეგ არ შემიძლია
– მოგიწევს შეძლო…– წამოვედი… მე კიდე დიდხანს ვსეირნობდი გარეთ… თან იმ იდიოტზე მეფიქრებოდა… უკვე ორი დგე იყო, რაც ნერვებს მიშლიდა…..
მერე ყველა რესტორანში წავედით, ბევრი დავლიეთ, სასტუმროშიც გავაგრზელეთ. ცხოვრებაში ამდენი პირველად დავლიე მგონი და ცხოვრებაში პირვლეად შემაწუხა პახმელიამ… ვიპიქრე ცოტას გავივლი იქნებ გამიაროსთქო და გარეთ გავედი. ერთ ხესთან დავჯექი, თავის ტკივილი მოსვენებას არ მაძლევდა, ჩემს თავს პირობას ვაძლევდი რომ ასე აღარასდროს დავთვრებოდი…. და უცებ ისევ უცნობის ნაცნობი ხმა უცნობად მომესმა… დღეს მისი თავი მართლა არ მქონდა…
– ისევ შენ..
– ხო… და ისევ შენ.
– ძალიან ვეცადე არ შემემჩნიე, მაგრამ არ გამომივიდა …იმდენად მიყვარს სხვისი ნერვების მოშლა რომ …
– დაგაგვიანდა… უკვე მომეშალა ნერვები
–მე კიდე უფრო მოიშლი..
– ეჭვი მეპარება…
– ისე მიკვირს რომ დღეს იდიოტი არ დამიძახე
– ხო მეც, მაგრამ მაგის თავი ნამდვილად არ მაქ..
– როგოც ჩანს ვიგაცამ მართლა მაგრამ მოგიშალა ნერვები. მეც კი მაჯობა.
– ვიგაცამ კი არა რაგაცამ
–რამ?
– პივამ, არაყმა და ჩემმა საყვარელმა მარტინმა – პირდაპირ თვალებში ვუყურებდი და ახლა მივხდი რა ლამაზი მწვანე და ღრმა თვალები ჰქონდა. მის სახეს კარგად დავაკვირდი პატარა ცხვირი და დიდი ტუჩები… საოცარია რომ აქამდე ვერ სჰევამჩნიე ეს საოცრად სიმპატიური შავგვრემანი ბიჭი… ფიქრებიდან მისმა ხმამ გამომარკვა
– მაგაში კი მესმის შენი.
–კარგია რაღაცაში მაინც თუ გვესმის ერთმანეთის…
– აჰა
– როგორც ვატყობ შეგძლებია ადამიანურად საუბარი…
– შენც
– ხო როცა ნერვებს არ მიშლიან უფრო ადამიანური ვარ ხოლმე….
– სხვათაშორის პირველად შენ მომიშალე ნერვები და ამას ვერავის შევარჩენდი…– თავის ტკივილი უკვე მკლავდა.. ალბათ სახეზეც მეტყობოდა და მანაც შეამჩნია…
– როგროც ვატყობ მართლა ძალიან ცუდად ხარ.
– ისეთი შეგრძნება მაქ რომ ვკვდები, მაგარამ ალბათ სიკვდილი ამაზე უმტკივნეულო იქნება.– გაგვეცინა, უფრო სწორად მარტო გაგიმება შევძელი…
– იცი შემიძლია დაგეხმარო.
– რაღაც ეჭვი მეპარება ჩემი დახმარება ვინმემ შეძლოს.
– დამიჯერე მე შემიძლია.. ბევრჟერ ვყოფილვარ ასეთ მდგომარეოაში.– ადგა და ხელი გამომიწოდა– წამოხვალ?
– საოცარია, რომ შენ მთავაზობ დახმარებას..–ხელი მოვკიდე და ადგომაში დამეხმარა.. რომელიღაც ბარში წამიყვანა და რაგაც დამალევინა.
– ვერ ვიჯერებ რომ გენდე და ეს საზიზღრობა დავლიე.
– სხვა გზა არ გქონდა
– სხვა გზა მართლა არ მქონდა…. –სიჩუმე ჩამვარდა…. ცოტა ხანში გარეთ გამოვდით… თავი უკეთ ვიგრძენი.
– არ მჯერა ამას რომ ვამბობ, მაგრამ დიდი მადლობა, მართლა უკეთ ვარ.
– არც ისეთი საშინელი ვარ როგორც შენ გგონია
– როგორც ჩანს ასეა…. – ძილი მომერია– მართლა დიდი მადლობა.– გამიღიმა. მისი ღიმილი არასდროს დამავიწყდება, ისეთი საყვარელი იყო…..
– ახლა ჯოია სახლში წახვიდე და დაიძინო, როცა გაიღვიძებ უკვე კარგად იქნები..
– ხო უნდა წავიდე, უცებ მომერია ძილი.. ნახვამდის… ისე ამ საქმეში დიდი გამოცდილება გქონია.
– აბა კარგად… ხვალამდე…–მისი ბოლო სიტყვისთვს ყურადღება არ მიმიქცევია. სახლში რომ მივედი იმ წუთას დავიძინე… როცა გავიღვიძე უკვე ცხრა იყო, ბავშვები სავახშმოდ მიდიოდნენ.. მე არ მშიოდა და სახლში დარჩენა გადავწყვიტე. მეორე დღეს ისევ პლიაჟზე გავედი… თითქოს მბეზრდებოდა უკვე მაგრამ მაინც მიმიწერვდა გული ზღვისკენ…. იქვე ჩამოვჯექი და ტელეფონმაც დამირეკა…
–ჰო დაო.
–რავა ხარ დაო?
–არაჩვეულებრივად, შენ?
– დედა და მამა წავიდნენ.
–სად? მერე მე?
–ვეღარ ასწრებდნენ. და ჩამო რა ცოტა ხნით..
–უიმე.. მომეშალა ნერვები წავედი.. ჩამოვალ ან არა…მოვიფიქრებ. წავედი ახლა…
–კაი.– ტელეფონი გავთიშე
– ჩემსგარდა სხვებიც გიშლიან ნერვებს?–ისევ ის.
–კი. დღესაც დაგაგვიანდა….
–მიდიხარ?
–არ ვიცი ვნახოთ..
–ეე აბა მე ვის მოუშალო ნერვებითან შენ რომ წახვალ?
– აუ რას გადამეკიდე … წადი რა საქმე ნახე…
– უკვე ვნახე..
– საკუთაე თავზე შეყვარებული ერთი იდიოტი ხარ, ასე,რომ თავში არ აგივარდეს…
– ეეე უკვე ნერვებს მიშლი.
–ძალიან კარგი.– კმაყოფილბა აღმებეჭდა სახეზე….
– არც შენ მყავხარ ანგელოზი რა.. ერთი დებილი გოგო ხარ, რომელიც ვერ იგებს როდის უნდა შეწყვიტოს დალევა.– ვაიმე კინაღამ გავულაწუნე ისე მომეშალა ნერვები..
– ნეტა როგორ ვიფიქრე, რომ რამე ადამინაური გაგაჩნდა… კიდევ ერთხელ დიდი მადლობა რომ დამეხმარე,მარამ უკვე ზედმეტი მოგდის რა.. შენი საქმე არ არის მე ვიგებ თუ არა როდის უნდა გავჩერდე როცა ვსვავ. წადი და შენს თავს მიხედე დეგენერატო…
– იცოდე მართლა წავალ.
– მაგაზე კარგს ვერაფერს იზამ.
– წავალ.
– წადი.
–მართლა წავალ.
–წადითქო ვააა..
–წავიდე?
–ხო..
– ოოო
–რა?
– არ წავალ.
– მე წავალ.
– ეეე.
– რა ჯანდაბა გნდა?
– შე დეგენერატო მიყვარხარ.
–რა სისულელებს მეუბნები იდიოტო.
– კრეტინი ხარ რა გითხარი მიყვარხართქო და შენ.
– რა მე? ჯერ ოთხი დღეა მიცნობ.
– მერე რა?
–რა მერე რა… ვერ ხარ?
–აბა მითხარი როტო მინდა რომ სულ შენთან ვიყო, თუნდაც ნერვებს გიშლიდე.. რომ დაგინახავ ისე გამოვრბივარ შენსკენ რომ ვერ ვაცნობიერებ… ჩემი დებილი გული ისე მოიწევს შენკენ რომ ჩემი გონება ვერც აცნობიერებს….
–მე რავიცი.
– რა რა იცი? აუ მართლა დეგენერატი ვარ.. რატო გითხარი საერთოდ… ესეთი იდიოტი გოგო როგორ შემიყვარდა…
–ეეეეე…
–რა ეეეეე?
–ნორმალურად მელაპარაკე.
–შენთან ნორმალური ლაპარაკი შეუძლებელია.
–დამიჯერე შესაძლებელია.. ისე ლაპარაკობ გეტყობა რომ საერთოდ არ მიცნობ და როგორ შეგიყვარდი
–არ ვიცი.
–რა არ იცი?
–არ ვიცი როგორ შემიყვარდი. მე ის ვიცი რომ მიყვარხარ.
–არც მე ვიცი…
–რა?
–როგორ..
–რა როგორ?
–მეც მიყვარხარ.– გახარებულმა ხელში ამიყვანა და დიდხანს მატრიალებდა..
– ისე მგონი დროა გავიგო რა გქვია..
–ააა ჰოოო… მე კესო..
–ნიკა.. სასიამოვნოა
–ჩემთვისაც….

2 Responses to “რას ვიფიქრებდი…”

  1. ourvintageworld March 4, 2012 at 2:43 pm #

    au lile ra ka iyo<3<3
    amaze vicine magrad:D:D:D
    – იცოდე მართლა წავალ.
    – მაგაზე კარგს ვერაფერს იზამ.
    – წავალ.
    – წადი.
    –მართლა წავალ.
    –წადითქო ვააა..
    –წავიდე?
    –ხო..
    – ოოო
    –რა?
    – არ წავალ.
    – მე წავალ.
    – ეეე.
    – რა ჯანდაბა გნდა?
    – შე დეგენერატო მიყვარხარ.
    –რა სისულელებს მეუბნები იდიოტო.
    – კრეტინი ხარ რა გითხარი მიყვარხართქო და შენ.
    – რა მე? ჯერ ოთხი დღეა მიცნობ.
    – მერე რა?
    –რა მერე რა… ვერ ხარ?

  2. ourvintageworld March 4, 2012 at 5:53 pm #

    madlobt….❤ eg ragacnairad mec momwons…. mtlianobashi naklebad…:D:D:D

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: