ნია

10 Jan


“ნია მიყვარხარ”

ჰოოოო…მე ნიკა მქვია ზედმეტი ბოდიალის გარეშე პირდაპირ დავიწყებ ჩემი ამბის მოყოლას…
მოკლედ ეს ყველაფერი დაიწყო ზაფხულში…გათენდა.მე ჭკუაზე ვერ ვიყავი რადგან თბილისის აურზაურს ვწყდებოდი და მივდიოდი სოფლის თუხთუხში…ამ გრძნობებს თან ემატებოდა მონატრებაც რადგან სოფელში 8 წელია არ ვყოფილვარ გარკვეული მიზეზების გამო(…ჩავედი თუ არა სოფელში მივხვდი რომ ბებიას უმაგრეს დონეზე ვახსოვდი ისე 82 წლის ქალს ეპატიება
–შენი ცოლი როგორაა ? მე თვალები ლამის ჭიქაში ჩამიცვივდა რომელიც ხელში მეკავა…
–კარგად ბებია კარგად! ბებო მე ნიკა ვარ ლადო კი ჩემი ძმაა და შენ ალბათ გაგიკვირდება დაა მის ცოლს ნორმალურად არც კი ვიცნობ! სახის გამომეტყველება დაუნისას მიმიგავდა თვალები მოვჭუტე და ბებიის სურპრიზებით ახსავსე სახეს შევხედე…
–აჰჰჰ ბოდიში ლადო!
–ნიკა😐
–ჰოო ნიკა !
მოკლედ ზაფხული უმაგრესად იწყებოდა და ეს უკვე მე ვიგრძენი!😐 რა არის იმაზე უკეთესი როცა ბებია ვერ გცნობს😦 ისე ჩემი და ბებიას დიალოგი იყო ყველაზე საინტერესო ლოგიკური და ფილოსოფოსური😐 მოკლედ მე როგორრაც გავახწიე ბებიას თავი და გარეთ გავედი…იმ იმედით რომ ჩემს ბავშობის მეგობრებს ვნახავდი…ერთერთი მათგანი გარეთ მიაბოტებდა და რომ მნახა ლამის ფეერვერკები აანთო…მე და ლაშამ ძველი დრო გავიხსენეთ (ანტიკური ხანა) ქუჩას მივუყვებოდით ის მიყვებოდა სოფლის ამბებს ნახევარი მე ყურის მიღმა გავატარე სულ არ მაინტერესებდა ნელიკოსა და ციცინოს ამბები აქეთ–იქეთ ვიყურებოდი ღობეებზე ყველგან ეწერა : “ნია მიყვარხარ” სხვადასხვა ნაწერით რაც იმას მიანიშნებდა რომ ერთი ადამიანის დაწერილი არაა…მე ვერ მოვითმინე და ვკითხე ლაშას
–ნია ვინაა?
–რამ გაგახსენა?
–ღობემ😐 ვთქვი მე და მივანიშნე
–აჰჰ ეგ სოფლის ყველაზე ლამაზი გოგონა იყო
–იყოო? გავაწყვეტინე მე
– ჰოო იყო რამოდენიმე თვის წინ ბებია გარდაეცვალა და ამის მერე ნია თაყვანისმცემლებმა შეაწუხეს და მან ვეღარ გაძლო და გაუჩინარდა…
–ჰა? ნუთუ დამაინტერესა მოკვდა?
– არა ტყეში გაიხიზნა
–დაა როგორ გამოიყურებოდა? მივაყარე მეე…
–ქერა თმა წელამდე ლურჯი თუ მუქი მწვანე თვალები სწორი გრძელი ცხვირი და გამობზეკილი ტუჩები
–მოიცა ეს ის ნიაა არაა პატარობისას რომ ვემეგობრებოდით? უცებ გამახსენდა მე
–ხომ ეგაა…
–მერე რას ელოდები წამო ტყეში იქნება და ვიპოვოთ!
–ვერ ხარ მე მაგ ტყეში ფეხს არ შევდგამ მითუმეტეს თუ მე მანდ ნია ვნახე ინფაკტი თუ არ მკრავს თავს მოვიკლავ
–ისეე დამახინჯდა?
–არაა უბრალოდ სხვანაირი გახდა.. გულგრილი ყველაფრისადმი სერიოზული შეშლილი და რავიცი
ლაშას გულგრილობამ ცოტათი დამაფრთხო რადგან ადრე ეგ და ნია განუყრელები იყვნენ ახლა კი თემის შეცვლას ცდილობდა ლაშას ნაბოდიალის მერე მე სულ ნიაზე ვფიქრობდი

“აჩრდილი”

დილა ადრიან ბებიას გამოვეპარე ლაშა ვაი ვაგლახით მომყვებოდა 2 წლის გოგონასავით წუწუნებდა ბოლოს კი გამომიტყდა რომ ეგ და ნია ნაჩხუბრები იყვნენ რამოდენიმე წუთში კი ის საერთოდ სახლში გავვარდა მე ნახევრად ბნელ ტყეში მივაბოტებდი ვიყავი დარწმუნებული რომ ნიას ვერ ვიპოვიდი თვითონაც არ ვიცოდი სად მივდიოდი მაგრამ მივდიოდი საითაც გული მიმიწევდა მოკლედ დაახლოებით 1 საათი გამოქლიავებული გამომეტყველებით მივჯლაგუნობდი ტყეში,სანამ მინდორი არ გამოჩნდა იქ ვიღაცის აჩრდილი დავინახე და მივხვდი რომ ვაფრენდი ნუთუ გალუცინაციები დამეწყო აჩრდილი მე მიყურებდა ცოტა მივიწიე და დავინახე გოგონა რომელსაც ნახევრად გამჭირვალე თეთრი კაბა ეცვა და გვერძზე კი კაბას კვანძი ჰქონდა შეკრული წელამდე გრძელი ყვითელი თმა მოელვარე ლურჯი თვალები და დაბნეულად გაღებული პირი მე მეგონა სიზმარში ვიყავი ნუთუ ნია ასეთი გახდა გაოგნებული ვუყურებდი და მიყურებდა ხმას ვერ ვიღებდი ანდა რა მეთქვა?! მაგრამ ჩემი ჩახლეჩილი ხმის გარეშეც ყველაფერი თავისთავად განვითარდა…
–ნიკა?! დაიძახა ნიამ სასოწარკვეთილებაში მყოფი ხმით ვაიმეე ნუთუ ამ დროის მანძილზე არ შევცვლილვარ გავიფიქრე მე
–ეს შენ ხარ ? წაიბურტყუნა მან…მე პირი დავაღე და ვერაფერი ვთქვი მას გაეცინა მისი ხარხარი კი მთელ ტყეს მოედო შემდგომ ნიამ რამოდენიმე ნაბიჯი გადმოდგა და მომიახლოვდა
–აქ რა გინდა? ჩუმად თქვა მან და დაბლა დაიხედა
–შენი ნახვა მომინდა… უაზრო სიმართლე გადმოვუყაჩე მე😐
–ოჰჰჰ…იმედია იმას რომ ტყეში მნახე არავის ეტყვი
–არა ნია გპირდები! მან თვალებში შემომხედა და მითხრა
–ახლა კი შეგიძლია წახვიდე !
–არა ვუთხარი მე ძალაინ ხმამაღლა გამომივიდა!
–ისე ამ პასუხს ველოდი გამომიტყდა ნია ხელი ჩამკიდა და მითხრა რომ თავისი საყვარელი ადგილი უნდა ეჩვენებინა მეც წავყევი ადგილი არც თუ ისე შორს იყო კლდეზე ვიდექით რომლის ქვემოთ ჩანჩქერი იყო მე კლდის კიდესთან მივედი და ნიამ მითხრა ფრთხილად თვითონ კი იქვე ჩამოჯდა საპასუხოდ მე გავუღიმე ჩვენ რამოდენიმე წუთი ვისაუბრეთ მერე კი ნია გამოექანა და კლდეს მოსწყდა მე დავიბენი კლდიდან გადავიხედე და დავინახეე ნია რომელიც მსუბუქად ცახტა წყალში მე ტყით მივედი მასთან ის სულ სველი იყო მე ვუთხარი რომ ამას არარ გაიმეორებდა ნია შემპირდა მაგრამ სახეზე მაინც ირონია ეტყობოდა რამოდენიმე წუთში ნია დამემშვიდობა გაუჩინარდა და მეც წამოვედი
თითქოს და გზა ვიცოდი ისე მარტივვად მივეხეტებოდი ხეებსა და გვიმრებს შორის…ჩემს ტვინში კი კვლავ ნია იყო აღბეჭდილი…ისეთი გრძნობა მქონდა რომ ნია ტყეში მე მელოდა არ დაგიმალავთ იმასაც რომ ნია ცოტა დარტყმული მომეჩვენა…ისე მის ადგილას მე თუ ვიქნებოდი ალბათ უკვე თავს ნაპოლეონად გამოვაცხადებდი…მარტოდ მარტო დარჩენილი ნია მეცოდებოდა მივხვდი რომ მისთვის უნდა შემომეთავაზებინა ჩემთან წამოსვლა მაგრამ ისიც მოვწვი რომ უარს მეტყოდაა
სახლში რომ მივედი ბებია სავარძელში იჯდა და ტიროდა
–ბებოოო რა გჭირს?დაბნეული ხმით ვკითხე
–ლადო,როსაურა მოკლეს…მე სახე მაშინვე შემეცვალა ან რომელი ლადო ვიყავი ან რომელი როსაურა მოკლეს?!
–ბებოოო მე ნიკა ვარ !
–აჰჰჰ…რა ჯანდაბა დაგარქვეს ბიწო რომ ვერ დავიმახსოვრე…
მე მხრები ავიჩეჩე როსაურაზე აღარაფერი მიკითხია ტელევიზორმა ყველაფერში გამარკვია😐 ბებიას გვერძზე სავარზელში ჩავჯექი რამოდენიმე წუთი იდიოტურ სერიალს ვუყურებდი და ნიაზე ვფიქრობდი მერე კი ტელევიზორი აჭრიალდა ბებია სავარძელიდან წამოხტა და ტელევიზორს ხელი დაარტყა
–დავწყევლე ის დღე როცა ეს ჯაბაჰანა ვიყიდე! თქვა მან და კიდევ ერთხელ დაარტყა მას ხელი მე სიცილი წამასკდა მივხვდი რომ ბებიას წყევლა საკმაოდ სერიოზული იყო
9საათისკენ ჩემს ოთახში ავედი და საწოლზე დავებერტყე

“კოშმარები”

ნიააა…ვყვიროდისავით მე ღამე… სიზმარშიი გაგონილმა ჩემმა ღრიალმა მაშინვე წამომახტუნა საშინელი რაღაც დამესიზმრა მე და ნია კლდის კიდესთან ვიდექით უცებ ნია კლდეს მოსწყდა ჩანჩქერი კი მაშინვე წითლად შეირება დილის 7 საათზე მე ჩემი ოტახიდან გამოვიპარე მეგონა რომ ბებიას ეძინა მაგრამ არა ბებიამ ჩაი დამისხა სანამ ის ტელევიზორს უტყაპუნებდა კი მე ჩაით ყვავილები მოვურწყე და გარეთ გავვარდი ეზოს მეორე კარით პირდაპირ ტყეში გავედინელ–ნელა მივჩანჩალებდი მინდვრისკენ სადაც ნია პირველად შემხვდა უცებ ვიცანი ის გარემო რომელსაც უკან დაბრუნებისას ვათვალიერებდი ვირაცის ჩუმი ხველება გავიგონე და უკან მოვიხედე ნია ნაძვის მოტეხილ ტოტზე იყო წამოწოლილი მას თეთრი ზედა და შორტი ეცვა ფეხზე კი კედები… თმა გაშლილი ჰქონდა ნია ხის ტოტიდან ფრთხილად ჩამოხტა და მომიახლოვდა
–მე ხომ არ მეძებდი? ჩუმად და ეშმაკურად მკითხა მან
–ჰოო გამოიცანი…
–მმმმმ…რა გავაკეთოთ დღეს? მკითხა მან და თვალი გააყოლა მზის სხივს რომელიც ბუმბერაზ ნაძვებს შორის მოჩანდა…
–წამო ჩანჩქერისკენ და იქნება და რამე მოგვაფიქრდეს? ნიამ გამიღიმა და წინ გაიქცა როცა ნიას დავეწიე ის უხერხულად შეიჭმუხნა გეგონება რაღაცის თქმა უნდოდა
–ვინმე გიყვარს? ვარაუდი გამართლდა
–ნიაა?! რათ გაინტერესებს?
–უბრალოდ დამაინტერესა როგორია ის ვინც გიყვარს?
–ლურჯ თავლებაა ქერა ლამაზი ჩემს წინ დგას და იღიმება
–აჰჰჰ ამ გოგოს ვიცნობ ისიც არაა შენს მიმართ გულგრილი თქვა ნიამ ეს თვალი ჩამიკრა და წინ გაიქცა მის ყვითელ თმას სუსტი ნიავი აფრიალებდა მზის სხივები კი მას ოქროსფრად ღებავდნენ რამოდენიმე ნელი ნაბიჯის მერე დავინახე ჩანჩქერი კლდე მაღალი ხეები და ნია მე კლდის კიდესთან ჩამოვჯექი ნია კი ჩემს უკან ბალახს პუტავდა…რამოდენიმე წამის მერე ნიამ წამომაყენა და უკან გამიყვანა
–გინდა ვცადოთ?
–რა?დაბნეული ხრინწიანი ხმით ვკითხე მე ნიას ნიამ ეშმაკურად შემომხედა გამომაქანა…და გადმოხტა კლდიდან თან მეც გამიყოლა შიშის გრძნობამ ვერც კი მოასწრო გამოჩანჩალება ბოლოჯერ შევეხე გრილ ჰაერს და ავღმოჩნდი წყალში…ნიას ღიმილი წყალშიც მკვეთრად ჩანდა მაგრამ ჩემი სახეეე არავის არ უნდა ენახა როგორც იქნა წყლიდან ამოვყვინთეთ
–ნია! ამას მეტჯერ არ გაიმეორებ !
–კაი კაი თქვა მან მე წყლიდან ნია ამოვათრიე იქვე დიდ ლოდზე ჩამოვჯექი ნია დიდხანს იდგა ჩემს გვერდით არაფრის უთქმელად მერე კი გვერძზე მომიჯდა მე ნიას ხელი გადავხვიე და ნია გაიღიმა
–ნიაა აქ რამე როგორ ჩერდები?
–რავი აბაა ზამთარში ჩუმად ბებიის ჩამპალ სახლში ვბრუნდები
–ნიაა ის ხომ გაფუჭებულია?
–ხოო მარაა რა ვქნაა?!
–ჩემთან არ …
–არაა შემაწყვეტინა ნიაა!
ამის მერე კიდევ ერთი კვირა მე და ნიამ ერთად გავატარეთ ცისარტყელიანი დილა ნისლიანიი სარამო წვიმიანი დღე მოღრუბლული ღამე….

“თეთრი”
იმ დღეს საშინლად წვიმდა ბებიას ვერანაირად ვერ გამოვეპარეეე ის დახმარებას მთხოვდა და ნიაც მეორე პლანზე გადავიდა ბებია ტავის ძველ ნივთებს სარდაფში ალაგებდა უამრავ ყუთს შორის გახსნა მხოლოდ ერთი რომლიდანაც ღია ვარდისფერი კაბა ამოიღო დიდხანს აწვალებდა ის მას ბებიას თვალზე ცრემლი მოერია მე არაფერი მითქვამს მისთვის მან ცრემლები მოიწმინდა და თქვა
–ამის პოვნა მინდოდა კაბის ჯიბიდან მან პატარა კოლოფი ამოიღო და მომცა დღეიდან ეს შენიაა…აჩუქე ეს ბეჭედი იმას ვინც ამის ღირსია…მე კოლოფი ჩემს ოთახში ავიტანე დიდხანს ვათვალიერებდი მას მერე კი ბალიშის ქვეშ მოვათავსე საღამოს ბებიასთან ერთად ეგრედ წოდებულ საპნის ოპერებს ვუყურებდი სახე თანდათანობით მეცვლებოდა ტვინი კი დუღდა ერთი სული მქონდა როდის დამთავრდებოდა ეგ უბედურობა მაგრამ ამაოდ ველოდი მის დასასრულს სანამ ის დამთავრდებოდა ვირი ხეზე ავიდოდაა დაღლილმა ჩემმა სხეულმა ამიტანა ოთახში და დამაწვინა დასაძინებლად…მაშინვე ცამეძინა ძილში რარაც ხმა გავიგონეე ჭრიალის მსგავსი ცალი თვალი გავახილე და დავინახეეე რომ ფანჯარა გაიღო ფარდა კი აფრიალდა ფარდის უკან უცნაური აჩრდილი იდგა მაგრამ მე ისე მეძინებოდა რომ ეგ აჩრდილი დარტყმულობის ფაქტორს გადავაბრალე და კვლავ სიზმრების გარემოცვასი ავღმოცნდი „„ რამოდენიმე წუთში თუ საათსი ვიგრზენი რომ ვიღაცა მიყურებდა ვერ გავძელი და თვალები გავახილეეე
–ნიაა???!!!! წამოვიყვირეე მე
–ჩუ ჩუ! ხოოო მე ვარ! თქვა მან და გაიცინა
–აქ რა გინდა?(უაზროდ გამომივიდა მაგრამ სიტყვა ჩიტივითაა ისე გაფრინდება რომ ვერც შეძლებ მის დაჭერას)
–შემიძლია წავიდეე…!
–არა არა უბრალოდ არ გელოდი!
–არც მე ველოდი ამას ჩემგან უბრალოდ დღეს რომ არ მინახულე მომენატრესავით მე ნია ჩემსკენ მოვიზიდე და ჩავეხუტე ნიას სიცილი კვლავ ყველას და ყველაფერს ამსხვრევდა უცებ გამახსენდა ბებიის მოცემული ბეჭედი ამოვიღე და თითზე გავუკეთე ნიამ გამიღიმა და ჩამეხუტა რამოდენიმე წუთი ჩვენ სხვა თემაზე ვსაუბრობდით მერე კი ნაიმ თქვა
–აუუუ წვიმაში ჩანჩქერიდან გადახტომა რა მაგარი ყოფილაა!უიი წამომცდა!
–რაა???ნიაა შენ ხომ შემპირდი ცოტა ინტონაცია ავუწიეე
–მე შენი ცოლი არ ვარ რომ რამე მიბრძანო!
–და იქნები?ეშმაკურად ვკითხე მე ნიას!
–ვიქნები თქვა მან და კვლავ თავისი სუსტი და ამვდროულად ძლიერი ხმით გაიცინა…)

4 Responses to “ნია”

  1. nia... January 11, 2012 at 2:18 pm #

    vaimee gavgijdii ai dzaan magariaa!!! dzalian momewonaa!!

  2. ourvintageworld January 11, 2012 at 2:23 pm #

    გმადლობ!

  3. lileko January 11, 2012 at 10:20 pm #

    sayvarelia….. kargi bichi chans……….😀

  4. ourvintageworld January 12, 2012 at 10:40 am #

    hahaa…😀😀😀 :*

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: