ქაღალდის თვითმფრინავი…

21 Nov

როგორც მე უკვე გითხარით ადრე მე მოთხრობებს ვწერდი ხოდაა….ეხლა გადავწყვიტე კიდევ ერთი ჩემი მოთხრობა გაგაცნოთ )))


მე მარი ვარ…16 წლის მაღალი მაქვს სწორი ქერა თმა და ლურჯი თვალები…რომ გითხრათ მახინჯი ვარ არა პირიქით…. შეყვარებული არ მყავს და არც მინდა რომ მყავდეს ბოლომ ისედაც ნერვები დამაწეწა Free Life მირჩევნია…
შაბათი იყო დღე რომელიც სხვა დღეებისგან არაფრით განსხვავდებოდა ძალიან ცხელოდა მე სახლში ვეგდე…იატაკზე…ფურცელზე რაღაცას ვბღარჯნიდი…:)…უცებ ჩემს ოთახში შემოფრინდა ქაღალდის თვითმფრინავი მე ის უნდა გადამეგდო კარგად რომ დავაკვირდი შიგ რაღაც ეწერა:„როგორ ხარ?” მე იუმორის გრძნობა რადგან არ მაკლდა :|შიგ ჩავწერე „სხვაგან მოხდით” ხელი გავიქნიეე და გავაგზავნე სულ არ მაინტერესებდა სად მოხვდა ეგ თვითმფრინავი და არც მაინტერესებდა ვინ გამომიგზავნა ის…ოთახიდან გამოვედი…წყალი დავლიე და უკან შევბრუნდი ოთახში 3 თვითმფრინავი ეგდო ერთში ეწერა
არაა მე იქ მოვხვდი სადაც საჭიროა მეორეში
რატომ არ მწერ
და მესამეში არაფერი მეც მივწეერე და რა იცი სად მოხვდი??? როგორც წეღან ისე გავიქნიე ხელი და გავაგზავნე თვითმფრინავი…აი მაშინ უკვე დამაინტერესაა ვინ მწერდა თან თვითმფრინავით მოკლედ მე გამოვიხედე ფანჯრიდან და იქ არავინ იყო დარწმუნებული ვიყავი რომ ღრუბლებიდან არ მოდის ეს წერილები😐 მოკლედ ამის მერე კიდევ მოვიდა თვითმფრინავი რამდენის ხარ მერე ვიმეგობროთ მერე ლოვე გყავს მოკლედ დამიგროვდა 372 თვითმფრინავი რომ გითხრათ რომ ისე ვწერდი არ მაინტერესებდაა და რაღაც არა პირიქით ვკვდებოდი ინტერესით ვინ მებოდიალებააა მაგდენ ხანს…იმ თვითმფრინავებმა თითქოს და გამომაცოცხლეს კრეტინივით მიხაროდა ამ თვითმფრინავებს რომ ვხედავდი…ეგრე გავაგრძელეთ მეორე დღესაც მესამე დღეს კი წვიმა იყო და ჩვენი თვითმფრინავების რეისები შეწყდა…პარასკევს ჩემთან ჩემი დაქალი ანა იყო  მე მას ვანახე ჩვენი 456 თვითმფრინავი მან კიდე მითხრა
–ცივილიზაცია არ მისულა თქვენამდე მობილური და სკაიპიც არსებობს
–ოოო დებილი ხარ რა
ჩვენი თვითმფრინავოდა კიდევ გრძელდებოდა მე უკვე მეშინოდა დედაჩემის ოთახში შეშვება რადგან თვითმფრინავების გადაგდებას ვერ ვასწრებდი  საწოლის ქვეშ არქივი მქონდა წარმომიდგენია დედაჩემის სახე საწოლის ქვეშ რომ შეიხედებოდა გავგიჟდებოდი ალბათ კიდევ ერთი კვირის მერე არქივმა გარდერობის ქვეშ მაგიდის ქვეშ და სავარძელის ქვეშაც ადგილები მოიცვა მოკლედ ჩემს მფრინავს ლადო ერქვა (ეგეთს არავის ვიცნობდი) ზუსტად 3 დღე თვითმფრინავებმა ბოდიალი შეწყვიტეს და ამასთან ერთად შეწყდა ჩემი დებილი არაფრის მეტყველი ღიმილი ქაღალდებში ფაციფუცი პასტების გაფუჭება და ა.შ. მე მხოლოდ ერთ რაღაცაზე ვოცნებობდი თვითმფრინავი მოფრენილიყო ჩემთან (სულ შევიშალე :|) იმ დღეს მე გარეთ მივბოდიალებდი ყურში ნაუშნიკით… მუსიკები რომლებზეც მე მანამდე ტაფა დარტყმულივით ვცეკვავდი მაგრა მაღიზიანებდა გზაში სამმა ბიჭმა სიცილით გამიარა ვერ მივხვდი რატო?! მაგრამ თუ შევჩერდებოდი სახეს დავულეწავდი მე იქვე სკამზე ჩამოვჯექი…ისინი სიცილს აგრძელებდნენ და ბარდიურზე ჩამოსხდნენ…მე სერიოზული როჟა მეჭირა გეგონება ბანკირი ვიყო და 200 პრობლემა მქონდეს…არააა გასაკვირი მათ საუბარს რომ ვუსმენდი აბაა სხვა რა მექნა რას დამიჯდნენ მაშინ მოკლედ ყველაფერი ასე განვითარდა
–ეე ბიჭო მერე ჩვენს საიტზე შემოოო რაა
–რაზე?
–ის როჟები მაგარს ატრაკებენ ბანერზე
pi pi pi(ამ ფრაზას აღარ ვამბობთ)😀
–ჩუ ბიჭო გოგოა აქ
–სულ ჩვენ არ გვისმენდეს რააა ( ვუსმენ კი არა…)
უცებ ჩემი ძმაკაცი გამოჩნდა მე მომისკუპდა ჩვენ გავუბერეთ ლაქლაქი…მე ლოკატორები ლამის შუაზე გამეყო ერთი ყური იმ იდიოტებს უსმენდა და მეორე ჩემს ძმაკაცს არ უსმენდა მე ყური მოვკარი სახელზე ლადო მე მივედი იმამდე რომ ეგ ის ლადო იყო  ჩემი ”ლიოტჩიკი” …ისე რა გინდა სიმპო კი იყო…რა შუაშია ეგ მოლედ მე ჩავხმი იმ სკამზე ჯდომით ბოლოს ის ვიღაცეები წავიდნენ და დავრჩით მე ჩემი ძმაკაცი რომელიც მერე გასქურა და ლადო … ლადომ ისე შემომხედა რომ მისი ვსგლიადი მაშინვე მივხვდი რას ნიშნავდა ”მე ის ვარ” :D… მეც შევხედე მოკლედ მას გაეღიმა და მეც ცივი ღიმილი გავუშვი… ერთმანეთს კრეტინებივით ვუყურებდით მანამ სანამ მე არ ვუთხარი
–დიდხანს უნდა მიყურო კიდე?
–რავი აბა… მოკლედ ის 3 დღე არ მცალოდა და მაგიტომ არ გწერდი
–რაზე მეუბნები ? (ვითომ ვერ მივაგენი…)ააა თვითმფრინავებზე ხო?
–ხოო… გამიღიმა მე ვზგლიადი გვერძე გადავიტანე და მერე ისევ მას შევხედე მან მითხრა
–მოგენატრე?
–ოჰჰჰ დღე და ღამე შენზე ვფიქრობდი (ვითომ ეგრე არ იყოს რა |–(…)
–აშკარად მოგენატრე თვალებზე გეტყობა
–ოჰჰჰჰჰ… მერე ის სკამზე მომისკუპდა…და ჩვენ გავაგრძელეთ ბურტყუნი…მან მითხრა
–შენს სკაიპს არ მომცემ დავიღალე ამ თვითმფრინავების კეთებით😀
მე მივეცი…ამის მერე ჩვენი აეროფლოტი დაიხურა მაგრამ ჩვენი გრძნობები უფრო და უფრო გაიზარდა😉

4 Responses to “ქაღალდის თვითმფრინავი…”

  1. nia... November 21, 2011 at 7:30 pm #

    es motxroba adrre poezia.ge ze mqonda wakitxuli da magra momewona)))kaia rom tqvens saavtoro blogshic moatavset is <3…..=]

  2. -MaAaRrIiiAaMmOoo- November 23, 2011 at 11:28 am #

    vvgggiijdebi am motxrobazeee…..dzaaan sayvarlobaaa

  3. -MaAaRrIiiAaMmOoo- November 23, 2011 at 11:39 am #

    shen shemtxvevit is liza xoaraxar poeziaze lizza… s saxelit ro ikavi moxseniebuli tu ragac magdagvarii….is morxrobac sheni xoaraa “ra aris chvens shoris?balishi!!!” da kide is gogoro sofelshi midis zafxulis ardadegebzee:D:D:d da is bichi ik ro gaicno ubanshi ro gaechitebaa:D:D:D:D egeni tu shenebiaa sssggg magra werr…..ise sheni motxrobebi imito miyvars ro aravitari banalurobaa sikvdiilii da msgavsi dramatuli ragaceebi araaa….saaxalisoebia magars vkaifob xolmee

  4. ourvintageworld November 23, 2011 at 11:47 am #

    -MaAaRrIiiAaMmOoo- ki poeziaze mag idit viyavi daregistrirebuli da is motxrobebic chemi daweriliaa))) gmadlob… :* :* :* :*

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: